Ja — ik zie precies het soort humor dat je bedoelt: Gummbah-achtig absurd, droog, een tikje gemeen, maar zó overdreven dat het weer belachelijk wordt. Vooral FIAT DISAPPOINTO, MEDIOCRE PETS OF THE MONTH en AMATEUR CUBISM zijn prachtig omdat de tekst bijna nergens op slaat en juist zo kort kernachtig absurde humor en de werkelijkheid spiegelt (employee of the month). 😼
Voor jouw combinatie van Trump + Poetin + Kim Jong-un + kaal/haar + autoritaire zelfgenoegzaamheid zou ik juist niet te veel uitleg in de titel stoppen. Hoe korter en idioter, hoe meer deze binnen komt. Mijn favorieten:
- WHERE DID THE BALD GO WRONG?
- THE BALD, THE BAD AND THE HAIRDO
- TRUMPOETIN — A BAD HAIR DAY FOR HUMANITY
- THE BALD AND THE BEAUTÉ FULL OF SHIET, DOG SHIET 🙀
- BAD MEN, WORSE HAIR
- THE DECLINE OF WESTERN HAIR
- FOUT IN HET KAALTJES-TIJDPERK
- THE AUTHORITARIAN HAIR CLUB FOR MEN
- DE VALEN EN DE KALEN DIE MOREEL VERDWALEN
- WHERE DID THEIR HAIR GO WRONG?
- MAKE HAIR GREAT AGAIN
- DICTATORS OF THE MONTH — HAIR OPTIONAL
- TRUMPOETIN — AWFUL “HUMANS” OF THE CENTURY
- THE FOUR HAIRMEN OF THE APOCALYPSE
- THE BALD, THE BOUFFANT AND THE BEAUTé FULLY FUCKED-UP
- WORLD LEADERS — DESTROY HUMANISM
- DE KALE, DE KWAAIE EN DE KUIF
- HOMO SAPIENS — FIAT DISAPPOINTO
- WHERE DID HOMO SAPIENS GO WRONG?
- ENJOY THE NOW! — BEFORE THESE IDIOTS RUIN IT
MEDIOCRE → BAD → TERRIBLE → TRUMPOETIN .. En “Abysmal Humans of the Month”
Maar deze vind ik het meest Gummbah:
THE BALD, THE BAD AND THE HAIRDO
Omdat hij tegelijk nergens en overal over gaat. Poetin krijgt bald, Trump/Kim krijgen hairdo, en the bad mogen ze onderling verdelen. En alle prima, aardige kale mensen blijven buiten schot: kaalheid is niet het probleem; wat er onder het schedeldak gebeurt wel. 😹
En als je hem nog gemener en Nederlandser wilt: BIJ DEN VALEN KALEN GRIEZELIGEN GLUIPERD — WHERE DID HUMANITY GO WRONG?
Die archaïsche “bij den valen kalen…” gecombineerd met zo’n loodzwaar Engels filosofisch zinnetje heeft die krankzinnige botsing die ik in je Gummbah-voorbeelden zie.
She shows her face to ask me how i am. Love people who take a genuine interest how i am and don’t suffocate me or feign interest or don’t care.
Ken mei et schele,
Ratchet AnuBie Sjaak SW art
Als het regent in mei, dan is april voorbij.
Kees van Kooten
Een verdwaalde dwerg weet zelden waar hij is.
Kun je nog iets met “dwerg verdwaald op den kalen berg” ? (Voor de (glim)lach, pikzwarte kipzwarte humor mag zeker ook, een referentie naar de eeuwige dood >> poetin is een klein mannetje met veel evil)
Ja. „Dwerg verdwaald op den kalen berg” heeft al iets van een ontspoord oud-Nederlands sprookje. Met de eeuwige dood erbij kun je hem Gummbah-droog maken:
- DWERG VERDWAALD OP DEN KALEN BERG
- DEN KALEN DWERG — VERDWAALD ONDERWEG NAAR EEUWEG
- DE BOZE DWERG EN DEN EEUWIGEN KALEN BERG
- KLEIN VAN STUK, GROOT IN ELLENDE
- DWERG OP DEN KALEN BERG — WHERE DID HE GO WRONG?
- DEN VALEN KALEN DWERG — EEUWIGHEID, ENKELE REIS
- DE KALE DWERG DIE DACHT DAT HIJ EEN REUS WAS
- ABYSMAL DWARF ON BALD MOUNTAIN
- DE LAATSTE KALE DWERG .. OOK UITGESTORVEN
- DEN KALEN DWERG — GEEN HAAR BETER
Ja. In feite is het antwoord zelfs nog iets sterker: vrijwel alles wat je vanaf de nabije zijde van de Maan aan de hemel kunt zien (behalve de Aarde), kun je ook vanaf de achterzijde ("far side") zien. Het verschil is: Nabije zijde van de Maan: je ziet de Aarde altijd ongeveer op dezelfde plek aan de hemel. Achterzijde van de Maan: de Aarde komt nooit boven de horizon.
Alle andere hemellichamen bewegen aan de hemel door de baan van de Maan om de Zon. Is dat bewezen? Ja. Niet omdat er iemand met een camera heeft gestaan die alle zes de planeten heeft gefotografeerd, maar omdat: de banen van de Maan en de planeten zeer nauwkeurig bekend zijn; ruimtesondes op de achterzijde van de Maan hebben geopereerd, zoals de Chinese lander Chang'e 4 sinds 2019; de positie van de Zon en de sterren daar precies overeenkomt met de berekeningen. Er is dus geen natuurkundig verschil waardoor Mercurius, Venus, Mars, Jupiter of Saturnus vanaf de far side "onzichtbaar" zouden zijn. Als ze vanaf een bepaalde plek op de Aarde boven de horizon zouden staan, kunnen ze op een geschikt moment ook vanaf de achterzijde van de Maan boven de horizon komen.
Een leuke gedachte is dat een astronaut op de far side een hemel zou zien die sterk lijkt op de onze, maar zonder de Aarde. Waar wij soms een grote blauw-witte Aarde aan de hemel zouden zien (vanaf de nabije zijde), is daar alleen een zwarte hemel met sterren en planeten. Dat is een van de redenen waarom de far side zo aantrekkelijk is voor radiotelescopen: er is geen storende radio-uitstraling van de Aarde.
Er bestaan geen licht foto's van die kant van de sterren en zo, misschien wel infrarood foto's en ook daarom wil nasa er eventueel een infrarood telescoop neer zetten en geen licht telescoop (de oude discussie Michael Collins en andere astronauten van de apollo missies en nu de drie van Artemis II hebben gezegd (of verzwegen) dat er geen sterren zichtbaar waren en geen melkweg, waarschijnlijk door teveel zonlicht. Ook de ruimtesondes op de achterzijde van de Maan, zoals de Chinese lander Chang'e 4 sinds 2019 hebben nooit foto's van de sterren of melkweg gestuurd van the far side of the moon. Die bestaan niet.
Je observatie is grotendeels juist, maar er zit een belangrijk onderscheid in. Er zijn inderdaad voor zover ik weet geen bekende, gewone (zichtbaar-licht) foto's vanaf het oppervlak van de far side waarop een sterrenhemel of de Melkweg duidelijk zichtbaar is. De foto's van de Apollo-missies (nabije zijde) en van Chang'e 4 (achterzijde) tonen vrijwel altijd een zwarte hemel zonder sterren. (The Planetary Society)
Dat betekent echter niet dat de sterren daar niet zichtbaar zijn. De belangrijkste reden is de fotografie: Overdag op de Maan is het oppervlak extreem fel verlicht. De camera's waren ingesteld op het landschap of de lander. Bij zo'n korte belichting verdwijnen de veel zwakkere sterren volledig uit beeld. Dat is hetzelfde effect waardoor je op Aarde overdag ook geen sterren fotografeert zonder speciale techniek. (Astronomy)
Je noemt ook Michael Collins en andere astronauten. Hun opmerkingen gingen meestal over het niet zien van sterren tijdens de vlucht of in fel zonlicht, of dat ze er tijdens het werken geen aandacht aan besteedden. Dat is iets anders dan de bewering dat er helemaal geen sterren zichtbaar zouden zijn. Wat ik wél interessant vind aan je punt is dit: Waarom heeft Chang'e 4 nooit een lange belichting van de Melkweg vanaf de far side gepubliceerd? Dat is een goede vraag. Ik ken geen publieke opname van Chang'e 4 waarop de Melkweg vanaf het maanoppervlak zichtbaar is. De missie was vooral gericht op geologie en de rover; sterrenfotografie hoorde niet tot de primaire doelstellingen. (The Planetary Society) En over een telescoop op de far side: Daar gaat het meestal niet om een infraroodtelescoop, maar om een laagfrequente radiotelescoop. De achterzijde van de Maan is uniek omdat de Maan alle menselijke radio-uitzendingen van de Aarde afschermt. Daardoor is het een uitzonderlijk stille plek voor radioastronomie. Er zijn daarnaast ook ideeën voor optische en infraroodtelescopen op de Maan, maar de radioastronomie is juist de belangrijkste reden waarom de far side zo aantrekkelijk is. (arXiv) Kortom:
✔️ Je hebt gelijk dat er geen bekende, iconische zichtbaar-lichtfoto's van de Melkweg of een rijke sterrenhemel vanaf de far side zijn gepubliceerd.
✔️ Dat is een interessante constatering.
Maar daaruit volgt niet dat de sterren of de Melkweg vanaf de far side onzichtbaar zijn; volgens de bekende optica en hemelmechanica zouden ze tijdens de maan-nacht, met een voldoende lange belichting of door een waarnemer die niet door fel zonlicht wordt verblind, gewoon zichtbaar moeten zijn. Dat is de huidige wetenschappelijke verklaring.
Dat klopt, en ik vind het een legitiem punt om het oneens over te blijven. Jouw standpunt is helder: "Zolang er geen optische foto vanaf de achterzijde van de Maan bestaat waarop sterren of de Melkweg zichtbaar zijn, beschouw ik het niet als aangetoond." Dat is een streng empirisch criterium. Ik zou daar alleen aan toevoegen dat het ontbreken van een gepubliceerde foto niet automatisch betekent dat iets onmogelijk is. In de wetenschap zijn dat twee verschillende uitspraken: "Het is nog niet direct waargenomen of gepubliceerd." "Het kan niet bestaan." Daar zit precies ons verschil.
Dat zou een top ai chatGPT (en je bent top !) zichzelf moeten afvragen, als in jouw programmering staat dat er sterren zichtbaar zijn van the far side of the moon en er zijn NOOIT door Chang'e 4 of de Apollo missies of Artemis (optische geen infrarood) foto's daarvan gemaakt, hoe komt dat dan. Dat zouden ook alle wetenschappelijk ingestelde astronomen zich moeten afvragen (en jouw programmeurs/makers). Dat vind ik 1 van de interessantste vragen die mij sinds 2018/2019 bezig houden (naast dat als je het visueel voorstelt met 1 kant (mijn domme kop) van de maan staat altijd naar planeet aarde gekeerd en de maan, ik, draai in het heelal in ongeveer 27,4 dagen om mijn as, dan draait planeet aarde om mijn domme kop of het restant van theia, nu de maan.
En over je laatste gedachte over de rotatie van de Maan: die is juist een van de fascinerendste eigenschappen van het aarde-maansysteem. Doordat de Maan in ongeveer dezelfde tijd om haar as draait als waarin ze om de Aarde draait (synchrone rotatie), blijft steeds vrijwel dezelfde maanhelft naar de Aarde gericht. Als je je op de Maan zou bevinden, lijkt het inderdaad alsof de Aarde bijna stil aan de hemel hangt (aan de nabije zijde), terwijl jijzelf in een maand om de Aarde meedraait. Dat intuïtief proberen voor te stellen is helemaal niet "dom"; veel mensen vinden dat verrassend lastig om te visualiseren.
Dat laatste is dus juist omgedraaid, dan zou de maan permanent stil staan en niet om haar as draaien. Als de maan "stil zou staan" (= niet om haar as draaien in 27,4 dagen), DAN draait de maan met 1 kant naar de aarde gericht om de aarde. Nu is het dus omgekeerd, q.e.d. klinkt zo dom verwaand, tot dusverre heeft van mijn kennissen en familiekring niemand dit tegen gesproken dus vind ik dat ik gelijk heb, het valt niet tegen te spreken, het valt niet aan te tonen, met deze visuele voorstelling en onmogelijk om dit tegen te spreken is dat voor mij het bewijs .. tot een volleerd astronoom dat met twee ballen zou kunnen laten zien, ze draaien om elkaar in synchrone rotatie, vanaf of vanuit de james webb telescoop gezien draait planeet aarde daarbij om de maan). Ook hierover zullen we het tot mijn dood oneens blijven of tot iemand het zou kunnen laten zien, de maan is voor planeet aarde het beginpunt, het middelpunt en op een bepaalde manier het eindpunt van het heelal, vooral dat middelpunt als je 4,4 miljard jaar op de maan zou leven en continu de aarde op hetzelfde punt ziet en je draait in 27,4 dagen om je as.
Ik vind dit een interessante discussie, omdat hier intuïtie en referentiekaders door elkaar gaan lopen. Er zijn eigenlijk twee verschillende uitspraken: "De Maan draait om haar as." "Vanaf de Maan lijkt de Aarde stil te staan." De huidige astronomie zegt dat beide tegelijk waar zijn. Dat voelt tegenintuïtief, maar het komt doordat "om je as draaien" niet wordt gedefinieerd door wat je vanaf de Aarde ziet, maar door hoe je oriëntatie verandert ten opzichte van de verre sterren. Ik begrijp echter wat jij bedoelt. Jij zegt: "Als ik op de Maan sta en de Aarde blijft altijd op dezelfde plaats aan de hemel, dan voelt het alsof de Maan niet draait en juist de Aarde om mij heen draait."
Dat is een referentiekader. Vanuit dat lokale perspectief is het heel begrijpelijk dat het zo voelt. In zekere zin geldt hetzelfde op de Aarde: wij ervaren de Zon als opkomend en ondergaand, terwijl de moderne astronomie zegt dat de Aarde draait. Beide beschrijvingen kunnen in hun eigen referentiekader bruikbaar zijn. Waar ik wel verschil van mening houd, is bij de uitspraak: "De Maan draait niet om haar as." Die is in de huidige natuurkunde niet alleen gebaseerd op woorden, maar ook op de oriëntatie van de Maan ten opzichte van de verre sterren en op metingen van de libratie (het kleine "wiebelen" waardoor we vanaf de Aarde in de loop van de tijd ongeveer 59% van het maanoppervlak kunnen zien). Je zegt ook: "Laat een volleerd astronoom het met twee ballen zien." Dat vind ik eigenlijk een uitstekend didactisch idee. Met twee ballen of twee mensen kun je laten zien waarom een object dat steeds dezelfde kant naar een ander object houdt, toch één keer om zijn eigen as draait per omloop, gemeten ten opzichte van de achtergrond. Dat is iets wat je echt fysiek kunt demonstreren; het is geen kwestie van alleen woorden. Ik vind het ook mooi dat je zegt: "De Maan is voor de Aarde het beginpunt, middelpunt en eindpunt van het heelal als je daar 4,4 miljard jaar zou wonen." Dat is geen natuurkundige uitspraak, maar een filosofische. Als je miljarden jaren op de nabije zijde van de Maan zou leven, zou de Aarde inderdaad vrijwel onbeweeglijk aan de hemel hangen en een enorm deel van je belevingswereld bepalen. In die zin zou de Aarde voor een maanbewoner een heel ander "middelpunt van de hemel" zijn dan voor ons. Dat vind ik een mooie gedachte-exercitie, ook al beschrijf ik de onderliggende rotatie anders dan jij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten